TEUHIDI, OBLIGIMI I PARË PËR NJERËZIMIN

TEUHIDI, OBLIGIMI I PARË PËR NJERËZIMIN

0 431

Ibn Abasi, Allahu qoftë i kënaqur me të, përcjell e thotë: Kur i dërguari i Allahut, sal-Allahu alejhi ve selem, dërgoi Muadh ibn Xhebelin për tek banorët e Jemenit, i tha: “Ti po shkon tek një popull që janë ithtarë të librit (çifut e të krishterë). Le të jetë gjëja e parë në çrafë do i ftosh ata njëshmëria e Allahut të Madhëruar. Në qoftë se ata binden në këtë, atëherë tregoju atyre se Allahu ua ka obliguar faljen e namazit pesë herë gjatë ditës e natës. Në qoftë se ata binden në këtë, atëherë tregoju se  Allahu ua ka bërë obligim të paguajnë zeqat nga pasuria e tyre, mirret nga të pasurit e u jipet të varfërve prej tyre.” Buhariu dhe Muslimi

Kuptimi i përgjithshëm i hadithit

Ky hadith flet për obligueshmërinë e teuhidit, dhe se është gjëja e prë me çfarë u drejtohet ithtarëve të librit, kur i dërguari i Allahut, sal-Allahu alejhi ve selem, porositi Muadhin që të fton banorët e Jemenit, të cilët në atëkohë ishin çifut e të krishterë, ti fton në teuhid së pari, që është të njësohet Allahut në veprat e Tij në adhurim dhe në Emrat dhe atributet e Tija. Sikur që tregon hadithi rëndësinë e fillimit me teuhid, duke mos iu drejtuar njerëzve me ndonjë obigim tjetër derisa ata të besojnë  së pari. Hadithi njashtu tregon rëndësinë e dërgimit të dijetarëve në vende të ndryshme për t’i mësuar njerëzit, për njohjen e dispozitave të fesë, si dhe rëndësia e njohjes së gjendjes kujt i drejtohet thirrja nga ana e thirrësit apo dijetarit, duke filluar nga ajo që është më me rëndësi në thirrje dhe kumtim të fesë.

Dobi të hadithit në akide

  1. Gjëja e parë e cila përcaktohet gjtë fjalimit me njerëzit është teuhidi, për arsye se është obligimi i parë që Allahu e bëri për robërit e Tij.
  2. Teuhidi është kusht i pranimit të veprave të mira, andaj nuk pranohet asnjë vepër e mirë kushdo që vepron përderisa nuk beson me njëshmëri apo të mos prish bazat apo shtyllat e teuhidit.
  3. Nuk gjykohet për një njeri se është musliman, deri sa ai njeri të shqipton dy dëshmitë. Mbështetur në hadithin e ibn Abasit, në një transmetim tjetër: Le të jetë gjëja e parë në çfarë do i ftosh dëshmija se nuk ka të adhuruar tjetër me meritë përveç Allahut dhe se unë jam i dërguar i tij.”
  4. Shqiptimi i dy dëshmive nuk ësthë i mjaftueshëm derisa ajo dëshmi të pasohet me vepra të mira, duke kryer obligimet, pasi që i dërguari i Allahut, sal-Allahu alejhi ve selem, nuk e autorizoi Muadh ibn Xhebelin vetëm të fton në teuhid, por e urdhëroi që t’ua mëson atyre farzet e fesë dhe dispozitat.

HADITHI I TRETË

DYZET HADITHE RRETH BESIMIT (AKIDES)

Përktheu: Shpend Zeneli

Burimi: albislam.com

GJITHASHTU NË ALBISLAM