Arhiva MujoreMarch 2017

0 193
  1. Një musliman, i cili plotëson të gjitha kushtet për obligueshmërinë e namazit të xhumasë, megjithatë ky e le namazin e xhumasë, duke qenë i aftë të prezenton, dhe në të njejtën kohë nuk ka mëkat që nuk e falë?

PËRGJIGJJA: Ky rast është kur të bashkohet dita e Bajramit me ditën e xhuma, që nëse e fal namazin e Bajramit, bie nga obligimi falja e namazit të xhumasë së asaj dite.

  1. Një njeri kishte me vete një dele, ujkun dhe bari, kaloi pranë një lumi, në të cilin lum ishte vetëm një barkë që mund të hipnin vetëm dy prej tyre, dëshironte ky njeri ta kalonte lumin, por kishte frikë që ujku të e han delen, nëse i linte vetëm, apo ta le barin dhe delen veçmas, e delja ta han barin, në këtë rast cilën hile e përdori ky njeri për të shpëtuar delen dhe barin pa u dëmtuar?

PËRGJIGJJA: Ky njeri hip mbi atë barkë se bashku me delen, dhe e kalon lumin, dhe e le delen vetëm në anën tjetër, kthehet dhe e mer barin me vete, e kalon lumin dhe e le barin aty, por e merr delen me vete duke e kthyer ku ka qenë më herët, e mer ujkun e kalon lumin dhe e le ujkun së bashku me barin në anën tjetër, ndërsa deleja ka mbetur e vetme në anën e kundërt, ku ishte herëe parë, kthehet dhe e merr edhe atë, e kështu shpëton që mos t’i dëmtohet deleja e bari.

  1. Një person ishte duke dëgjuar hutben e namazit të xhumasë, por detyrohet që të ngrihet e të i fal dy reqate edhe pse imami është duke ligjëruar?

PËRGJIGJJA: Ky person gjatë kohës kur ishte duke e dëgjuar hutben i kujtohet se nuk e kishte falur namazin e sabahut, kështu që detyrohet të ngrihet e t’i fal dy rekate farz të sabahut, në momentin kur i kujtohet, mbështetur në fjalën e të dërguarit, sal-Allahu alejhi ve selem: “Kush fle nga namazi apo e harron, le ta fal kur e kujton”.

  1. Një person ishte duke u falur, pasi që bie në rurku, shikon këmbët e tija, dhe në atë moment namazi i tij prishet, kështu që duhet të ndërpres namazin, nuk kishte në këmbët e tija papastërti?

PËRGJIGJJA: Ky person kishte mbathur më herët meste, dhe u kishte dhënë mes’h pasi që kishte përfunduar afati i përdorimit të mesteve, pasi që kishte rënë në ruku i kujtohet kur shikon këmbët e tija, kështu që duhet ta ndërpren namazin, e të merr abes duke i larë këmbët.

Autor: Muhamed ibn Abdurrahman el Arifi

Pjesa e njëzet e një

0 4104

Kur ra Andaluzia, kryqtarët bënë një hile. Dolën nëpër rrugë dhe bërtitën: kush dëshiron të shpëtojë veten, familjen dhe pasurinë le të niset për bregdet sepse anije të mëdha kanë ardhur nga lindja për të marrë ata që kanë mbetur nga muslimanët!

Muslimanët i besuan kësaj thirrjeje dhe shkuan që të gjithë..

Këtu ndodhi mashtrimi. Ushtria kryqtare ju doli në pritë. I rrethuan nga të gjitha anët. I therrën burrat, gratë, fëmijët dhe pleqët derisa uji i detit mori ngjyrë të kuqe. Më pas, ua vodhën pasurinë pasi që ua vodhën shpirtat…

Tërë kjo ndodhi me 1 prill dhe ky mashtrim u quajt “poisson d’avril” (mashtrimi me peshk) ngase gënjyen muslimanët dhe i gjuajtën si peshq.

A na ka hije të qeshim me këtë datë? Ndërsa Pejgamberi ynë na premton “një shtëpi në mes të xhenetit për atë që braktis gënjeshtrën edhe nëse është duke bërë shaka”

Nga arabishtja: Agim Bekiri

0 723

1.Allahu, xhele ue ala, thotë: “Njoftoi robët e Mi se vërtet Unë jam Ai që fal shumë dhe mëshirues i madh. Po (njoftojë) se edhe dënimi Im është ai i dhëmbshëm.” (Hixhër; 49-50).

Disa dijetarë, kanë thënë: “Mos i jep siguri vetes se do të shpëtosh nga zjarri i Xhehenemit, ngase Allahu ka mundësi të të fus në zjarr për një mëkat të vetëm që ke vepruar. Kujto se Allahu e nxjerri Ademin alejhi selam si shkak i një mëkati të vetëm. Andaj, njeriu nuk duhet t’i jap vetës liri në kryerjen e mëkateve duke thënë se Allahu falë shumë, por njëkohësishtë i tilli nuk guxon t’i humb shpresat në faljen dhe mëshirën e Allahut.”

Shejh Abdullah el Gunejman

2.Allahu, xhele ue ala, thotë: “Po le t’ua falin (gabimin) dhe mos t’ua zënë për të madhe. A nukdëshironi që All-llahu t’u falë. All-llahu falë dhe mëshiron shumë.” (Nur; 22).

Urdhër nga Allahu i Lartēmadhëruar për neve, qē t’ia falim gabimet njëri tjetrit(raportet mes vete). Bile, edhe pasi t’ia falim, duhet ta kem parasysh se ai fare ska gabuar ndaj nesh. Falja e njëri tjetrit, njëherit e sjell edhe mëshirën dhe faljen e Allahut, xhele ue ala!

Shejh Abdullah el Gunejman

3.Allahu, xhele ue ala, thotë: “Ne e kemi shënuar në Zebur (në librat e shenjtë) pas shënimit (në Lehvi mahfudh), se me të vërtetë tokën do ta trashëgojnë robtë e Mij të mirë.” (Enbija; 105).

Si ka mundësi të dëshprohet dhe t’i humb shpresat në sukses ai i cili e lexon këtë premtim të Allahut, sado që mund të jetë sprovuar i tilli në këtë dunja. Allahu , xhele ue ala, ka thënë: “Po sikur të dojë All-llahu, Ai do të hakmerrej ndaj tyre, por Ai dëshiron t’ju sprovojë njërin me tjetrin.” (Muhamed; 4).

Po mos të ishin sprovat dhe vështirësitë nuk do të përgëzoheshim me fitore, suksese dhe ngadhënjime.

Shejh Dr Nasir el Umer

4.Ilaçi Kur’anor për hasedin (xhelozinë)! Allahu, xhele ue ala, thotë: “Dhe mos ia ngul sytë bukurisë së kësaj jete me të cilën i bëmë të kënaqen disa prej tyre (mosbesimtarë), e për t’i sprovuar me të.” (Ta’ha; 131).

Ajo që më së shumti e shton xhelozinë është shikimi i shpeshtë dhe i vazhdueshëm në gjërat që Allahu i ka begatuar robërit e Tij, qoftë begatia e pasurisë, fëmijëve, etj, Allahu ia ndaloi një shikim të tillë edhe të dërguarit të Tij, Muhamedit, salallahu alejhi ue selem, dhe ky njëherit është udhëzim i cili shëron dhe largon xhelozinë mes robërve të Allahut.

Muhamed Beshir el Ibrahimij El A’mal el Kamileh; 1/354

5.Allahu, xhele ue ala, ka thënë: “Nuk ka dyshim se Unë e fal atë që është penduar, që ka besuar, që ka bërë vepra të mira dhe që përqendrohet për në rrugën e drejtë.” (Ta’ha; 82).

Allahu, xhele ue ala, i kërkoi këto katër kushte për robërit e Tij, të cilët e synojn Faljen dhe Mëshirën e Allahut.

Ibn Kudame Muhtesar Minhaxh el Kasidin; fq.308

Burimi: albislam.com

Nga arabishtja; Suad Shabani

0 1014

Sheriati islam erdhi me çdo gjë që do ruante shpirtin e njeriut, nga sulmet e jashtme, nga vrasja, e marrja e shpirtit me pa të drejtë, siç e konsideroi një gjë të tillë prej mëkateve të mëdha, si pasojë e së cilës miratohet sanksion mbi të, për më tepër mbylli të gjithë rrugët që shpiejnë drejt vrasjeve, prej tyre edhe drejtimi i armës –qoftë edhe për shaka- për të parandaluar një të keqe, që mund të shkakton edhe vrasje.

Në hadithin që na e përcjell Ebu Hurejra, Allahu qoftë i kënaqëur prej tij, se i dërguari, sal-Allahu alejhi ve selem, ka thënë:

“Askush të mos ia drejtojë armën vëllait të vet, sepse nuk e di, mbase shejtani mund t’ia shtyjë dorën për ta goditur atë, duke e bërë kështu që të bjerë në një humnerë zjarri.” Shënon Buhariu dhe Muslimi.

Në transmetimin e Muslimit thuhet: “Kush i drejtohet vëllait të tij me hekur, melaqet do e mallkojnë, deri në momentin kur ta lëshojë atë prej dore, qoftë të jetë edhe vëllai i tij prej babës e prej nënës”.

SHPJEGIMI I HADITHIT

Ky udhëzim madhështor profetik na nxit që të braktisim çdo gjë që na shpien drejt një mëkati, qoftë edhe nëse mëkati nuk arrihet, qoftë të jetë me njëmend apo në shaka, i dërguari, sal-Allahu alejhi ve selem, ka thënë: “Askush të mos ia drejtojë armën vëllait të vet”, është një formë e mohimit që flet për ndalim, pra nuk lejohet as që t’i drejtohet arma, në çfarë do rasti.

Më pas përmendi shkakun e saj dhe tha: “mbase shejtani mund t’ia shtyjë dorën për ta goditur atë, duke e bërë kështu që të bjerë në një humnerë zjarri”.

Njeriu mund të ketë për qëllim të bën shaka me vëllain e tij kur ia drejton armën, e shejtani ia shtyn dorën dhe e godet atë me armë; ose e vret ose e plagosë, kështu që ka vepruar një mëkat që e shpien atë në një gropë të xhehenemit.

Ibn Haxheri, Allahu e mëshiroftë, në librin e tij “Fet’hul Bari”, thotë: “Ky hadith tregon se ai (shejtani) i mashtron të dy, derisa ata njëri-tjetrin ta godasin me armë, e shejtani e realizon goditjen e tij”.

Në transmetimin tjetër thuhet: “Kush i drejtohet vëllait të tij me hekur, melaqet do e mallkojnë, deri në momentin kur ta lëshojë atë prej dore, qoftë të jetë edhe vëllai i tij prej babe e prej nëne”.

Ky është një rikonfirmim për shenjtërinë e muslimanit, dhe një ndalesë e madhe për frikësimin, sulmin ndaj atij, që mund ta dëmtojë.

Imam Neveviu në shpjegimin e tij të “Sahih Muslim” thotë: “Ky është një hiperbolizim që sqaron ndalesën e përgjithshme që vlen për secilin, qoftë të jetë i akuzuar apo nuk është i akuzuar (për atë veprim), qoftë të jetë shaka, lojë apo nuk është? Sepse frikësimi i muslimanit është haram, në çfarëdo mënyre të jetë, ngase mund të ndodh që arma t’i paraprijë, siç u përmend në transmetimin tjetër”.

Ka mospajtime rreth fjalës: “shejtani ia shtyn dorën”, se a është kuptim i realt apo alegori, por që rezultati është i njejtë.

POROSI TË KËTIJ HADITHI

Prej porosive të këtij hadithi është edhe ajo që e veprojnë disa njerëz në kohë të sotit, duke vozitur veturën me shpejtësi drejt një personi tjetër, në formë loje me të, lëviz me shpejtësi derisa t’i afrohet atij dhe e habit, por nuk e di ndoshta shejtani ia humb atij kontrollin mbi veturën, e kështu meriton më pas një humnerë të zjarrit.

Për në fund, të gjitha format e vrasjes janë të ndaluara për njeriun, qoftë të jetn serioze apo për shaka.

__________

POROSI DHE UDHËZIME PROFETKE

HADITHI I DYMBËDHJETË

Islamweb.com

albislam.com

Përktheu: Shpend Zeneli

0 406

Pyetja: Unë punoj në një port, ku shërbej anijet që kalojnë. Shumica e këtyre anijeve janë të huaja dhe njerëzit që punojnë në to janë jomuslimanë. Pronari i kompanisë u shet mish derri atyre, pastaj fitimet e këtyre shitjeve i ua shpërndan punëtorëve dhe ne e pranojmë atë mbi bazën se shitja derrit për jomyslimanët nuk është haram, dhe se nuk ka tekst në Kur’an apo sunet që thotë se është haram të shiten për jomyslimanët. Dhe nuk mund të krahasohet me alkoolin, sepse derri ka ekzistuar në kohën e të dërguarit, paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të, dhe në qoftë se kishte dëshiruar ta ndalojë, apo ta mallkoj atë, do të kishte bërë siç e bëri me alkoolin. Por ka disa njerëz të cilët na bënë të dyshojmë se këto para janë hallall apo haram?

Nëse ne nuk marrim pjesë në shitjen, a është e dëmshme për ne, pasi që pronari na jep neve para si në formë lëmoshe, a na takon neve që t’i pranojmë edhe pse e dimë origjinën e parave? A ka ndonjë hadith në të cilin i dërguari, paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të, ka deklaruar në mënyrë të qartë dhe pa mëdyshje se është haram shitja e misht të derrit ndaj jomuslimanëve? Për shkak se derri nuk është haram për ithtarët e Librit.

Përgjigjja: Falënderimi i takon Allahut.

Së pari:

Nuk i lejohet askujt të jep fetva në fenë e Allahut pa dije. Medoemos duhet kuptuar rrezikshmërinë e këtij veprimi, sepse Allahu thotë: “Zoti im i ka ndaluar vetëm punët e këqia, – qofshin të hapta ose të fshehta dhe mëkatet, shtypjen (dhunimin) pa të drejtë, të bëmurit shok Allahut, për të cilën nuk ka kurrfarë argumenti, dhe ka ndaluar të flisni për Allahun atë që nuk e dini.” Araf, 33

Pra, nuk i lejohet askujt të thotë, kjo është hallall e kjo është haram, nëse ai nuk ka prova të sakta për këtë. Allahu thotë: “Mos theksoni me gjuhët tuaja rrejshëm: “Kjo është e lejueshme, e kjo e ndaluar”, që kështu të trilloni gënjeshtra për Allahun. Me të vërtetë, ata që trillojnë gënjeshtra ndaj Allahut, nuk do të shpëtojnë.” Nahl, 116

Së dyti:

Shitja e mishit të derrit është haram qoftë të jetë shitur për një musliman apo për jomsuliman. Argumente për këtë janë:

1 – Allahu thotë: “Thuaj: “Unë nuk gjej në atë që më është shpallur mua (në Kur’an), se është e ndaluar ta hajë njeriu atë që do, gjithçka tjetër, përveç coftinë, gjakut të derdhur, ose mishit të derrit, se ai është i ndytë.” En’am, 145

Dhe i dërguari, paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të, na mësoi një parim të rëndësishëm, kur ai tha: “Kur Allahu e ndalon një gjë, Ai (edhe) ndalon çmimin (përfitimin) e saj.”[1]

2 – Xhabir ibn Abdullah, Allahu qoftë i kënaqur me të, transmeton se ka dëgjuar të dërguarin e Allahut, paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të, në vitin kur çliroi Meken thoshte: “Allahu dhe i dërguari i tij e kanë ndaluar shitjen e alkoolit, cofëtinës, derrit dhe idhujt.” E pyetën: “O i dërguari i Allahut, çfarë thua për dhjamin e kafshëve të ngordhura, ngjyrosen me të anijet, lëkurat, dhe e përdorin njerëzit për ndriçim?” Ai tha:” Jo, kjo është haram”. Pastaj i dërguari i Allahut, paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të, ka thënë:”. Allahu mallkoftë hebrenjtë, sepse kur Allahu ua ndaloi atyre yndyrën e kafshëve, ata e zbukuruan dhe e shitën, dhe konsumuan çmimin e tij.”[2]

Neveviu, Allahu e mëhiroftë ka thënë: “Sa i përket mishit të cofëtinës, alkoolit dhe mishit të derrit, muslimanët janë pajtuar unanimisht se është haram të shiten të gjitha këto”.

Al-Kadi ka thënë: Ky hadith tregon se çdo gjë që është ndaluar të hahet ose të përdoret, nuk lejohet as të shitet, e as të përfitohet nga çmimi i ftuar prej tyre, si në rastin e yndyrës së kafshëve të përmendur në këtë hadith”.[3]

Ibn Rexheb el-Hanbeli, pasi që përmendi hadithet në lidhje me ndalimin e alkoolit, tha: “Përfundimisht nga të gjitha këto hadithe është se; çdo gjë që Allahu na e ka ndaluar të e përdorim, njëkohësisht na e ka ndaluar të e shesim atë e të konsumojnë çmimin e përfituar prej tij, siç është përmendur qartë në hadithin: “Kur Allahu e ndalon një gjë, Ai ( gjithashtu) ndalon çmimin e saj.” Kjo është një frazë e përgjithshme e cila vlen për çdo gjë që përdoret në mënyrë të ndaluar.

Komiteti i Përhershëm për Fetva është pyetur: A lejohet të merrem me tregti me alkool dhe mish derri në qoftë se nuk shiten për muslimanët? Ata u përgjigjën: Nuk lejohet tregtia me ushqime dhe gjëra të tjera që Allahu i ka ndaluar, të tilla si alkooli dhe mishi i derrit, edhe nëse është shitja vetëm për jomuslimanë, sepse është vërtetuar se pejgamberi, paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të, ka thënë: “Kur Allahu e ndalon një gjë, Ai gjithashtu ndalon çmimin e saj”. Dhe për shkak se pejgamberi, paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të, ka mallkuar alkoolin, atë që e pi atë, atë që e shet, atë që e blen, atë që e mbart atë, atë tek i cili bartet, ai që konsumon çmimin e saj, ai që e prodhon si pije dhe atë për të cilin ajo është e shtrydhur”.[4]

Së treti:

Në lidhje me atë që pyetësi tha: “shitja e mishit të derrit për jomyslimanët nuk është haram, dhe nuk ka tekst në Kur’an ose Sunet që thotë se është haram të shitet për jomyslimanët”, kjo nuk është e saktë. Ne kemi cituar më lart argumente nga Kur’ani dhe Sunneti, dhe konsensusi i dijetarëve se mishi i derrit është haram edhe të shitet. Kuptimi i përgjithshëm i argumenteve tregon se është haram të shitet për muslimanët dhe jomuslimanët, sepse argumentet flasin për ndalesën e shitjes, një ndalesë e përgjithshme, dhe nuk ka dallim në mes të myslimanëve dhe të tjerëve.

Në fakt, në qoftë se themi se ndalimi për shitjen e mishit të derrit në origjinë është shitja e tij jomuslimanëve, nuk do ishte thënie e gabuar, sepse është e ditur se muslimani nuk do e blejtë mishin e derrit: çfarë do të bëjë ai me të kur ai e di se Allahu e ka ndaluar?

Njejtë pyetësi thotë se “derri ka ekzistuar në kohën e të dërguarit, paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të, dhe në qoftë se ai kishte dëshiruar ta ndalojë apo ta mallkoj atë, do e kishte bërë siç bëri me alkoolin” gjithashtu nuk është e saktë, sepse nuk është patjetër që gjatë ndalesës së një gjëje i dërguari, paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të, ta mallkon atë që e vepron atë ndalesë, por mjafton që ai ka ndaluar apo ka deklaruar se ajo është haram, pasi ai ndaloi shitjen e mishit të derrit.

Së katërti:

Në lidhje me marrjen e parave, tani pasi që ju e dini se është haram, më së miri për ju është që të refuzoni ato para, posaçërisht marrja e juaj e këtyre parave është një lloj miratimi për atë që pronari i kompanisë është duke bërë. Ju keni për detyrë ta këshilloni atë, që ai ta le këtë punë të ndaluar. Kushdo që le diçka për hir të Allahut, Allahu do të kompensojë atë me diçka më të mirë se ajo.

Në lidhje me paratë që ke marrë më herët para se të kuptosh se është haram, nuk është mëkat për ju, me lejen e Allahun. Allahu ne ajetet e kamatës thotë:

E kujtdo që i vie këshilla nga Zoti i tij e shmanget prej kamatës, malli i tij, i fituar më parë (para ndalimit të kamatës), është i tij. E, vendimi për këtë i takon Allahut.” Bekare, 275

Lusim Allahun të ju furnizojë me pasuri halla dhe të bereqetshme.

_________

islamqa.info / albislam.com

Përktheu: Shpend Zeneli

[1] Transmeton Ebu Davudi, 3488; shejh Albani e klasifiokon sahih në “Gajet Meram, 318”.

[2] Transmeton Buhariu, 1212; Muslim, 1581.

[3] “Sharh Muslim”, 8/11.

[4] Fetava Lexhneh Deimeh, 13/49.

0 193

1. Allahu, xhele ue ala, ka thënë: “Ai e di për çdo gjeth që bie dhe s’ka kokërr në thellësi të tokës, s’ka të njomë dhe s’ka të thatë që nuk është (shënuar) në librin e qartë (LehviMahfud).” (En’am: 59).

Ky ajet na mëson dy gjëra madhore:

1. Diturinë gjithëpërfshirëse, të thellë, të pafundme të Allahut për çdo gjë, Atij nuk i fshihet asnjë gjë sado qoftë e vogël ajo.

2. Na mëson se Allahu ka shënuar çdo gjë para ekzistencës së gjërave dhe se shkrimi është gjithëpërfshirës për çdo gjë dhe se nuk ndodh diçka e veçse është e shënuar, bile edhe gëllnkat e ujit që do i pinë krijesat, edhe lëvizjet e qepallave të syve, që do të thotë, çdo gjë është e shënuar tek Allahu, sado qoftë ajo e vogël.

Dhe kjo aludon në diturinë e gjërë të Allahut, xhele ue ala.

Shejh Abdullah el Gunejman

2. Allahu, xhele ue ala, ka thënë: “Ti mbështetju Atij të përjetshmit që nuk vdes kurrë.” (Furkan; 58).

Ky ajet na mëson se tevekuli (mbështetja) i robit në Allahun, xhele ue ala, është obligativ.

Shejh Abdullah el Gunejman

3.Ndalu dhe medito fjalën e Allahut, xhele ue ala, ku thotë: “Kush i beson Allahut, Ai ia udhëzon zemrën e tij.” (Tegabun; 11). Pra, Allahu e tha këtë pas fjalës në njejtin ajet, ku tha: “Çfarëdo e keqe që ndodh (godet), nuk mund të jetë ndryshe, vetëm sipas caktimit të Allahut.” (Tegabun; 11).

Kush hidhërohet me një hidhërim jo të legjitimuar nga sheriati islam (me rastin e sprovës) imani i tij do zvogëlohet. Për të qenë imani në rregull, automatikishtë edhe zemra duhet të jetë e qetë, e kënaqur (me caktimin e Allahut) dhe e fortë me rastin e sprovave. Ky është premtim i Allahut që nuk thehet, andaj kujdesu shumë për imanin dhe zemrën tënde dhe përgatiti ato para se të ndodhin fatëkeqësitë.

Shejh Dr. Nasir el Umer

4. Prej begative të cilat i ka veçuar dhe cekur Allahu në Kur’an për xhenetlinjët, është edhe begatia e grave (hyjrive) të Xhenetit: “E pranë tyre janë (hyritë) symëdhatë me shikim të përulur.” (Safat: 48).

Ulja e shikimit nga harami në këtë dynja lë gjurmë të mira për ta fituar këtë begati në Xhenet. Edhe pse janë shtuar fitnet në këtë dynja, megjithatë besimtari e ul dhe ruan shikimin e tij prej haramit.

D. Abdullah el Gufejli

5.Allahu, xhele ue ala, ka thënë: “Çka është mendimi juaj ndaj Zotit të botëve?” (Safat; 87).

Mendimi i mirë për Allahun dhe bindja e thellë tek Allahu e bëri që deti të hapet për Musain alejhi selam. Mendimi i mirë për Allahun dhe bindja e thellë tek Allahu e bëri që zjarri të ftohët dhe mos ta djeg Ibrahimin alejhi selam. Mendimi i mirë për Allahun dhe bindja e thellë tek Allahu e bëri që të shpëtoi Muhamedi , salAllahu alejhi ue selem nga armiqtë e Islamit duke u strehuar në Shpellë. Andaj, këtë mendim të mirë dhe bindje të thellë ndaj Allahut nuk do ta shijoj askush pos atij që e njeh Allahun ashtu siç duhet.

D. Abdulmuhsin el Mutajri.

Nga arabishtja: Suad Shabani

albislam.com

NA NDIQNI NË